4 godzin temu
Wielka Sobota jest w liturgii Kościoła Katolickiego dniem ciszy i zadumy. Do wieczornej Liturgii Paschalnej w kościołach wierni przez cały czas adorują Chrystusa w symbolicznych grobach Pańskich.
W ciągu dnia zwyczajowo odbywa się także błogosławieństwo pokarmów na stół wielkanocny – mówi ks. dr Mirosław Kowalski, dyrektor Wydziału Liturgicznego Diecezji Kieleckiej.
– Różne rzeczy przynosimy w koszykach, natomiast sama modlitwa błogosławieństwa odnosi się do trzech elementów, które na pewno powinny się tam znaleźć. Są to: chleb – na pamiątkę nakarmienia przez Chrystusa rzesz na pustyni, mięso – które upamiętnia pokarmy spożywane w czasie ostatniej wieczerzy przez Jezusa z Apostołami oraz jaja – symbol nowego życia, zmartwychwstania. Wiemy, iż do koszyków dokładamy także sól, jako symbol smaku życia i tego, co chroni przed zepsuciem – wymienia.
W godzinach wieczornych, wigilią Wielkiej Nocy rozpoczyna się świętowanie Zmartwychwstania Chrystusa. Uroczysta Wigilia Paschalna powinna się zacząć po zmroku. Składa się z kilku elementów, z których pierwszym jest liturgia światła.
– To błogosławieństwo ognia i przygotowanie Paschału, który symbolizuje Chrystusa. Światło – to symbol zmartwychwstania. Przewodniczący liturgii rylcem żłobi na Paschale krzyż, litery Alfa i Omega oraz bieżący rok. Wypowiada słowa: „Chrystus wczoraj i dziś, Początek i Koniec, Alfa i Omega. Do niego należy czas i wieczność. Jemu chwała i panowanie przez wszystkie wieki wieków”. Chodzi o to, iż Chrystus jest wieczny, nieśmiertelny i ponad czasem. Drugim elementem przygotowania Paschału jest wbicie gwoździ, na które mówimy grana. To takie gwoździe zakończone czerwoną kulą, ponieważ nawiązują one do pięciu ran Chrystusa: przebite ręce, przebite nogi i przebity bok – wyjaśnia ks. Mirosław Kowalski.
Paschał zostaje zapalony od ognia i wniesiony do świątyni przy potrójnym śpiewie: „Światło Chrystusa”. Od Paschału wierni odpalają własne świecie. Na ołtarz wraca biały obrus, rozbrzmiewa także uroczysty śpiew „Chwała na wysokości Bogu”, przy biciu dzwonów i dzwonków. Na nowo wracają także instrumenty kościelne.
Odśpiewywane jest także wyjątkowe orędzie wielkanocne, podczas którego wychwalana jest tajemnica zmartwychwstania. Następnie rozpoczyna się najbardziej rozbudowana w roku liturgia słowa.
– Ta liturgia obejmuje całe dzieje, od momentu stworzenia świata, przez stare i nowe przymierze. Potem następuje liturgia chrzcielna, podczas której wszyscy odnawiamy przyrzeczenia chrzcielne i zostajemy pokropieni wodą na znak nowego przymierza, w które zostaliśmy włączeni w momencie naszego chrztu – wyjaśnia kapłan.
W kościołach odśpiewywana jest także Litania do Wszystkich Świętych, a po Eucharystii, na rozesłanie, kapłan śpiewa uroczyste „Alleluja”. W niektórych kościołach Wigilia Paschalna kończy się procesją rezurekcyjną.
