Nie ma
takiej wody w ziemi
i nieba z deszczem,
by podlać pragnienie,
gdy człowiek
przestaje pragnąć.
Nie ma takiego ognia,
który ogrzeje
serce,
co zapomniało,
że kiedyś płonęło.
W obojętności
nie ma już pytań,
bo odpowiedzi
niczego nie zmieniają.
Nie ma dobra
ani zła,
jest tylko chwila,
która trwa
bez powodu.
A człowiek?
Stoi pomiędzy
tym, co było,
a tym,
czego już nie oczekuje,
i choćby cisza
nie ma znaczenia,
bo żeby usłyszeć ciszę,
trzeba jeszcze
czegoś pragnąć.
